Tag Archives: interview

Dutch landscape photography by Saskia Boelsums

This week we welcomed a new artist in our gallery. Landscape photographer Saskia Boelsums.

Her work is available in our online art gallery. See here what is available…

Want to know more about Saskia? Meet the artist here…

Landscape #20, Saskia Boelsums, Dutch landscape photography,

Below you can read an interview that Saskia gave for the magazine ‘FOTOGRAFIE’:
Read the English version here!

De landschappen van Saskia Boelsums (Interview Fotografie, editie 2, maart/april 2017)

Mooi hè, alles!

Dramatische vierkante landschappen die zo naast de deur liggen. Saskia Boelsums is gegrepen door de natuur die ze fotografeert. Nederlandse natuur. Ze presenteert zichzelf in haar werk. Verstilde landschappen, eenzame gebieden, leegheid en rust.

Beeldend kunstenaar Saskia Boelsums (1960) studeerde aan de Academie Minerva in Groningen ruimtelijke en grafische vormgeving. Na haar afstuderen concentreert ze zich op installaties en ruimtelijk werk: grote kunstwerken, waar ze een goede naam mee opbouwt als kunstenares. De fotografie speelt pas een serieuze rol in haar leven sinds 2013, als ze overstapt van ruimtelijk werk op fotograferen. De kiem voor die overstap van installaties naar fotografie ligt in een verhuizing. ‘In 2008 verhuisden we naar het platteland. We gingen wonen in een oude boerderij van de Stichting Het Drentse Landschap in Nieuw-Schoonebeek (de Wilmsboo, achter Coevorden op de grens met Duitsland, red.), en dat pand staat midden in het landschap. Om me heen ontdekte ik de schoonheid van de natuur, de details, de veranderingen, de lichtval. Je denkt wel eens als stadsmens dat er op het platteland niet veel te beleven is, maar niets is minder waar. Er gebeurt van alles en dat heeft me aangezet om me ermee bezig te gaan houden. De manier waarop werd uiteindelijk fotografie, nadat ik op een dag een granaatappel kocht. Ik was zo onder de indruk van de schoonheid en de geur van die vrucht dat ik een manier zocht om die beleving met anderen te delen. Ik besloot er foto’s van te maken want ik wilde overbrengen wat ik voelde, zag en rook. Dat kon ik ditmaal niet kwijt in een installatie. Daarmee was de basis gelegd voor stillevenfotografie.’

FOTOGRAFIE, Saskia Boelsums,

Op de keukentafel

Saskia Boelsums start heel overzichtelijk met kleine stillevens “op de keukentafel” waarbij ze alles zelf in de hand heeft. ‘Eerlijk gezegd ben ik heel erg van de uitdagingen. Als iets nieuw is en ik kan het nog niet, dan vind ik dat interessant. Als iemand in het verleden een technische verhandeling over fotografie tegen me begon haakte ik vrij snel af, maar na de start met de granaatappel ben ik me gaan verdiepen in fotografietechnieken omdat ik het een uitdaging vond.’ Daarmee begint een leertocht door de fotografie, ze geeft zichzelf vier jaar om te leren fotograferen. ‘Dat zei ik in 2013 en sindsdien heb ik diverse disciplines in de fotografie uitgeprobeerd: stilleven, portretten, en tegenwoordig, vier jaar verder, landschappen. Ik denk dat je leert van iedere foto die je maakt, technisch gesproken dan. Je leert telkens een beetje meer de techniek onder de knie te krijgen, te perfectioneren, en ik leer nog steeds.’ Behalve stillevens maakte Boelsums ook portretwerk, voornamelijk foto’s van haar partner Peter Veen. ‘Dat portretwerk heb ik echt gedaan omdat ik het wílde doen, alles uitproberen… Ik werd er door gegrepen en dan wil ik het perfect doen, maar het is niet mijn favoriete tak van fotografie. Ik merkte dat ik gewoon minder heb met het fotograferen van mensen dan met stillevens en landschappen.’

Eind 2014 wint ze een belangrijke fotoprijs met haar stillevens en die worden ook af en toe nog geëxposeerd, maar alles is nu gericht op de landschapsfotografie. “Ik merkte gaandeweg dat ik steeds groter ging werken en letterlijk naar buiten getrokken werd. De natuur om me heen werd mijn werkterrein en mijn inspiratie”

In de landschapsfotografie kan Saskia Boelsums zichzelf namelijk echt kwijt, vindt ze, want: ‘Ik hou wel van stilte. Landschappen zijn wat dat betreft een reflectie van hoe ik ben. Rust, stilte, een beetje eenzaamheid. Ik ben niet zo’n prater met een constante behoefte aan mensen om  me heen.’ Verhalen vertellen doet ze ook liever met beelden dan met woorden: ‘Vertellen wat je gezien hebt vind ik eigenlijk een verarming van je belevenis. Ik laat het liever zien met beelden. Het plaatje dat je als fotograaf gezien hebt aan anderen tonen. Je gevoel overbrengen met foto’s…’

En dan is het extra leuk als je ontdekt dat dergelijk werk mensen aanspreekt. ‘Sinds ik landschappen fotografeer gaat het echt hard met de aanvragen voor exposities. Ik word er heel blij van als mensen mijn werk willen zien en zelfs kopen. Het feit dat iemand jouw foto aan de muur wil hebben is echt een hele fijne ervaring!’

De basis voor haar creativiteit

Saskia’s vader was werkzaam bij de KLM en ze heeft in haar jeugd lang in het buitenland gewoond. Ze groeide op in Iran en op Curaçao. Daar ligt de basis voor haar creativiteit. Niet vanwege het leven in die bewuste landen maar omdat er geen TV in huis was. De vrije avonden werden dus anders besteed. ‘We waren een creatieve familie: ‘s avonds aan tafel lekker knutselen en je creativiteit botvieren en de vrije loop laten. Heerlijk! Eigenlijk wilde ik vanaf de middelbare school al kunstenaar worden. De vrijheid die dat met zich meebracht sprak me enorm aan. Ik ben geen type voor 9 tot 5 op een kantoor, het leek me veel leuker om mijn eigen tijd te kunnen indelen en te doen wat je wilde. Vandaar de keuze voor de kunstacademie.’ Expressie, creativiteit, vrijheid, een recept dat je bij meer fotografen aantreft.

Boelsums heeft qua persoonlijke ontwikkeling in stijl en signatuur van haar fotografie daarom ook geen extreem steile leercurve doorgemaakt, iets wat je op grond van haar redelijk recente start zou aannemen. ‘Nee, mijn eigen stijl is in een verder verleden geworteld. Daarvoor moet je toch naar een langere periode kijken dan die paar jaar fotograferen. Ik krijg vaak te horen dat ik eigenlijk nog steeds installaties maak met mijn fotografie maar dat is niet zo gek, want ik heb destijds in mijn opleiding ontzettend veel geleerd. En die achtergrond is nog steeds van invloed op mijn werk. Je gebruikt als kunstenaar al de vakkennis die je verzameld hebt in de loop der jaren bij wat je doet, al dan niet bewust.’

Oude meesters als inspiratie?

Het werk van Saskia Boelsums doet regelmatig denken aan landschapsschilderijen van oude meesters, maar dat is volgens haar geen doel op zich. ‘Wel heb ik me verdiept in lichtval en de stijl van oude meesters toen ik begon met stillevens. Daar zie je dus echt wel een invloed van klassieke schilderijen, maar in mijn landschapswerk heb ik geen drive om bijvoorbeeld Ruysdael na te doen.’ Ze wordt wél geïnspireerd door de ontwikkeling van beeldend kunstenaars door de eeuwen heen. ‘Ik hou ervan om te zien hoe kunstenaars zich ontwikkelden, hoe ze dingen uitgeprobeerd hebben en de durf die ze tentoon spreidden om afwijkende dingen te doen. Die manier van met kunst omgaan en je eigen gang gaan spreekt me aan, fascineert me. Maar ook in de moderne kunst en in de fotografie zie ik mensen die eigengereid bezig zijn. Daar hou ik van.

Het fotowerk dat Saskia maakt reflecteert echter altijd haar eigen ik. Het is háár weergave van wat ze gezien en ervaren heeft. Je draagt nu eenmaal een bepaalde culturele bagage met je mee als Nederlandse kunstenaar. En dat onze Nederlandse landschappen heel bijzonder zijn, wisten ze vroeger ook al.’ De Hollandse wolkenluchten en weidse rivierlandschappen zijn niet iets van de laatste tijd, wil Saskia maar zeggen. Sterker nog: ‘Laatst was ik onder de rook van Amsterdam ergens tussen de plassen rondom Loosdrecht en Vinkeveen aan het werk en toen ontdekte ik dat zich daar gebieden bevinden die sinds de 17e eeuw niet veranderd lijken te zijn. Daar zie je Potter, Ruysdael, Maris pal voor je neus. En dat wil ik dan vastleggen.’

Weergave van wat ze ziet

Fotograferen doet Saskia Boelsums in raw, uiteraard, en de foto’s die ze maakt zijn een weergave van het landschap zoals zij het gezien en ervaren heeft. Natuurlijk komt er ook nabewerking bij kijken, Boelsums verwerkt haar beelden zodanig dat ze weergeven hoe het haar voor ogen stond. Alles echter met mate. ‘Ik knutsel een plaat niet in elkaar uit verschillende onderdelen. Soms haal ik een storend element weg, maar dat is het dan ook wel. Ik wil overbrengen aan een ander wat ik gezien heb en waarom ik daar zo enthousiast over ben. Zorgen dat bij die ander ook zijn mond openvalt. Een moment van verbazing weergeven waarop ik haast vergat om te fotograferen.’ Grinnikend voegt ze daar aan toe dat vergeten af te drukken natuurlijk niet de bedoeling is, want doorgaans zit je als fotograaf uren in de kou te wachten op het moment dat je voor ogen hebt. Er gaat namelijk veel voorbereidingstijd in haar landschapsfotografie zitten. ‘Het is echt niet zo dat alle fotomomenten toevalstreffers zijn, want dan kom je met weinig werk thuis. Al heb je soms per ongeluk geluk en gebeurt er iets heel spectaculairs. Maar meestal is het wachten, wachten en nog eens wachten.’

Vierkant

Boelsums heeft bewust gekozen voor een vierkant formaat om haar landschappen vast te leggen. ‘Ik vind het een fascinerend formaat. Ik had nog nooit eerder vierkant gewerkt, ook niet in mijn andere werk, en ik vond het een uitdaging om zoiets ruimtelijks als een landschap in een vierkant formaat te vangen. Het heeft dus niets te maken met mijn apparatuurkeuze maar met mijn fascinatie voor de beperkingen én de mogelijkheden van een vierkant beeld. Bovendien is vierkant echt iets van deze tijd, denk maar aan Instagram.’ Instagram en Facebook vormen een integraal onderdeel van Boelsums’ werk. ‘Ik plaats veel op Facebook en om te laten zien wat ik doe, waar ik mee bezig ben, maar niet om likes te verzamelen. Ik denk dat als je alleen stuurt op likes, je verkeerd bezig bent als kunstenaar. Dan ga je werk maken om anderen te plezieren en dat is niet de manier. Eigenlijk realiseer ik met Facebook nu een soort van open atelier waar iedereen kan meekijken wat ik doe, wat ik beleef en waar ik van geniet. Want ik geniet echt van wat ik doe en beleef. Het leven is mooi! Ooit heb ik wel eens bij een fotocollectief de vraag gekregen naar mijn drijfveren, net als anderen. Toen heb ik gezegd: “Mooi hè, alles!” Daarom dus. Geen diepe jeugdherinneringen of hele verhalen over het hoe en waarom van mijn werk, maar ik doe wat ik doe omdat ik geniet van het leven en wat er om me heen te zien is. Dat zie je terug in mijn werk.’

Overweging

Als beeldend kunstenaar en fotograaf draag ik een rijke culturele erfenis met me mee. Ik voel me dan ook sterk verbonden met de Hollandse traditie van landschapsschilders. Dat rijke verleden heeft me gevormd. Tegelijkertijd confronteert het me met de toekomst. Van de schoonheid die ik in mijn foto’s probeer te vangen, gaat ook onzekerheid en dreiging uit. Ik zie de wolkenluchten dramatischer worden, het weer wordt extremer met onverwachte uitschieters, ons klimaat wordt heftiger. Het lijkt of de klassieke historische Hollandse landschappen en luchten verdreven worden door landschappen en luchten die voortkomen uit de klimaatverandering. Van dat spanningsveld ben ik me zeer bewust. Dat is wat ik vastleg.

Article by Vatfree.com

A few weeks ago someone from Vatfree.com came by the gallery for an interview. This is the result:

Ton, Dutch Accent

Ton Verdegaal voor Dutch AccentDuring my study Cultural Work I’ve found an entrance in the arts, and that world fascinated me. When I learned to work with stained glass I started making bowls, objects and jewellery because I bought a glass oven for a nice price. But during the crisis assignments in glass declined so I started putting up paintings and presenting glass artwork of others. I started with work from Niels Schouten and slowly expanded the collection with work from other artists.

As a nature enthusiast, and with of the work of artists, I want to promote the Netherlands. I can be critical towards our country but I still love her and her landscapes. Most of the paintings that are presented here are made en plein air, that means in the heat or freezing cold as well. It gives more soul to the works and really makes a difference.

In the future I would like to have a bigger location. This is 17m2, the equivalent of a room in the red light district. People often pass without seeing the work. But regardless of my Calimero complex, I still want to be known as an authority because of my selection, concept and drive to go against the grain.

More information: https://www.vatfree.com/

De waardering van dutch-accent.nl/online-gallery/ bij Webwinkel Keurmerk Klantbeoordelingen is 9.3/10 gebaseerd op 6 reviews.